Αναζήτηση
  • Θάνος Φωτιάδης

Μια πρωτοποριακή προσέγγιση της οικονομίας...

του Θάνου Φωτιάδη.

Το γραμμικό μοντέλο παραγωγής <<προμήθειας, παρασκευής, απόρριψης>>, στο οποίο ήταν θεμελιωμένη η οικονομία μας, σταδιακά φτάνει στο τέλος του. Κατέστη αντιληπτό, πως λόγω του κύριου χαρακτηριστικού αυτού του μοντέλου (διαρκής εξόρυξη πόρων) δεν διατελεί μια βιώσιμη επιλογή. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί η προσπάθεια εφαρμογής του μοντέλου της <<κυκλικής οικονομίας>>, κατά το οποίο οι ανανεώσιμοι πόροι μαζί με άλλα προϊόντα επαναχρησιμοποιούνται πολλές φορές και τα απόβλητα περιορίζονται αισθητά.


Πρωταρχικός λόγος υλοποίησης αυτής της αντιμετώπισης δεν είναι άλλος από την αποτροπή των περιβαλλοντικών συνεπειών που επιφέρει η συνεχής εξόρυξη πρώτων υλών. Την κρισιμότητα του αντίκτυπου στο περιβάλλον (φαινόμενο του θερμοκηπίου, τρύπα του όζοντος κ.ά.) χρειάζεται να την αναλογιστούμε σοβαρότερα, όταν μάλιστα συνδυάζεται με αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και έλλειψη των πρώτων υλών παραγωγής. Τα τελευταία χρόνια, λοιπόν, η Επιτροπή της ΕΕ έχει χρηματοδοτήσει ποικίλες επενδύσεις της κυκλικής δραστηριότητας (περισσότερα από 10 δις. ευρώ), με σκοπό την επιτάχυνση της μετάβασης σε αυτό το μοντέλο.


Παγιώνοντας την κυκλική οικονομία, οι προβλέψεις για τον επενδυτικό τομέα παρουσιάζονται πολύ αισιόδοξες. Ενθαρρύνεται η ανταγωνιστικότητα και η βιωσιμότητα μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), διότι η κυκλική δραστηριότητα αποτελεί έναν ανερχόμενο κλάδο που στοχεύει στην ικανοποίηση των αναγκών, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην παροχή νέων καταναλωτικών δικαιωμάτων. Εταιρείες και βιομηχανίες παραγωγής αυτοκινήτων, υπολογιστών, συσκευών κ.ά. έχουν τη δυνατότητα να καινοτομήσουν και να χαράξουν μια επιχειρηματική πορεία-οδηγό για το μέλλον, αξιοποιώντας μεταξύ άλλων και τις φτηνές πρώτες ύλες.

Ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση του Covid-19, η βιωσιμότητα λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την πραγματοποίηση επενδύσεων. Εταιρείες, οι οποίες προσαρμόζονται στις αρχές της, αναδεικνύουν αφενός τις βραχυπρόθεσμες δυνατότητες τους (δημιουργία θέσεων εργασίας), αφετέρου την μακροπρόθεσμη ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν κάποιο συστημικό σοκ. Συνεπώς, κατά την ανάληψη ρίσκου μιας επένδυσης, πολλοί ενδιαφερόμενοι δεν αρκούνται στους καλή χρηματοοικονομική κατάσταση , αλλά ελέγχουν και για τους ESG δείκτες.


Πρόκειται για μη οικονομικούς δείκτες, οι οποίοι καταδεικνύουν την πολιτική των επιχειρήσεων σε θέματα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και εταιρικής διακυβέρνησης. Αυτό συμβαίνει, διότι οι επενδυτές στοχεύουν στην συμπερίληψη του μέγιστου κέρδους, της κοινωνικής ευημερίας και της εταιρικής διαφάνειας.


Η καθολική θεμελίωση της κυκλικής δραστηριότητας αποτελεί ταυτόχρονα ένα δελεαστικό και δύσκολο εγχείρημα. Για την τελεσφόρηση του απαιτείται συντονισμός προσπαθειών από αρμόδιους φορείς, αλλά και μια ευρύτερη αλλαγή της ιδιοσυγκρασίας και της τεχνογνωσίας μας. Το σίγουρο είναι, πως η φυσιογνωμία του επενδυτικού κλάδου μεταβάλλεται και το ενδιαφέρον στρέφεται σε νέες κατευθύνσεις.




Πηγές: